Την λένε Εύα

«Δεν ξυπνάει καλέ αυτός! Ένα περιστατικό της Λυρικής Σκηνής είναι ο άνθρωπος, καλός άνθρωπος, καλό παιδί, παντρεμένος, λεφτάς και βιτσιόζος. Μου λέει ότι παίρνει κάτι χάπια..δεν ξέρω τι χάπια είν’ αυτά.»

Στη σκηνή βλέπουμε τον «της Λυρικής» στα πόδια της Εύας, να τον ταχταρίζει και να τον ταΐζει χάπια.

Βρεθήκαμε στην πρόβα του «Την λένε Εύα» στο γνωστό club Κούκλες. Η κυρία Κουμαριανού, σα να είναι στο σπίτι της (και γιατί να πούμε “σαν” δηλαδή, σπίτι της είναι) πρόβαρε ένα έντονο κομμάτι απ’ την παράσταση-εξομολόγηση που ετοιμάζει.

Πώς προέκυψε αυτό το έργο κι η συνεργασία σας με τον Αντώνη Μποσκοΐτη;

Καταρχήν, είναι μεγάλη μου τιμή που ο κος Μποσκοΐτης μου πρότεινε κάτι τέτοιο. Βρεθήκαμε πρώτη φορά για μία συνέντευξη (’11), τα είπαμε, δεν είχα δώσει και πολλή σημασία τότε, έφυγε και ξανασυναντηθήκαμε μετά από ένα χρόνο, όταν μου ζήτησε να πω ένα ποίημα της Κατερίνας Γώγου. «Εγώ πώς θα το πω..;» είχα σκεφτεί τότε. Με βοήθησε ο βοηθός του Θρ.Καλαϊτζίδης. Ο σκηνοθέτης δυσανασχετούσε για το πώς θα γίνει το γύρισμα κι αν θα τα καταφέρω. Τελικά τα κατάφερα! Το είπα μια κι έξω λες και το ‘χα γράψει εγώ. Μετά την προβολή της ταινίας κάνουμε ένα ραντεβού από κοντά. Είχε διαβάσει το βιβλίο μου («Το ταξίδι της ζωής μου»), τη βιογραφία μου και μου πρότεινε η συνέντευξη «ζωής», που ‘χαμε κάνει τότε, να γίνει ένας θεατρικός μονόλογος. Πριν από τον Αντώνη, μου είχε κάνει πρόταση κι ένας άλλος γνωστός σκηνοθέτης κάτι παρόμοιο, αλλά δεν είχε καμία σχέση με την πραγματικότητα, ήταν ανασκευασμένα και πιο μελό. Δεν θα ‘μουν εγώ.

Στην αρχή δεν πίστεψα πως το εννοεί, γιατί πολλά μου ‘χουν τάξει και δεν έγινε τίποτα. Με παίρνει τηλέφωνο και μου λέει πως έχουν βρεθεί εταιρία και τενόρος. Πάλι ήμουν επιφυλακτική, διότι-όπως λέω και στο έργο-οι περισσότεροι που με είχαν πλησιάσει, να με εκμεταλλευτούνε ήθελαν. Μόνο όταν πήρα το κείμενο στα χέρια μου και ξεκινήσαμε, άρχισα να το συνειδητοποιώ. Και τότε-όπως έχω πει και στο σκηνοθέτη μου-υπήρχε ένα ηφαίστειο μέσα μου το οποίο ήταν κλειστό και τώρα ενεργοποιήθηκε. Κάθε βράδυ για μένα, στο τέλος της παράστασης θα ‘ναι μια λύτρωση.

Η Λένα Πλάτωνος που είδε ολόκληρη την παράσταση, μου είπε πως «θα είναι μια δοκιμασία για το θεατή. Θα φύγει προβληματισμένος, θα το συζητάει μετά. Αλλά εσύ θα λυτρωθείς. Κι αυτό είναι η τέχνη!»

Μιας και λέμε για τις αντιδράσεις του κοινού, πώς πιστεύετε πως θα αντιδράσει;

Πιστεύω πως θα αντιδράσει πάρα πολύ ωραία. Δεν είμαι ένα άτομο, που ‘χω δημιουργήσει άσχημες εντυπώσεις. Μπορεί στο παρελθόν να έκανα άσχημα πράγματα, αλλά δεν έβλαπτα κανέναν πέρα απ’ τον εαυτό μου. Δε νομίζω πως θα φερθούν άσχημα.

«Θα είναι μια δοκιμασία για το θεατή. Θα φύγει προβληματισμένος, θα το συζητάει μετά. Αλλά εσύ θα λυτρωθείς. Κι αυτό είναι η τέχνη!»

-Λένα Πλάτωνος-

Το έργο σαν έργο δε νομίζω να δημιουργήσει κάποια ακραία αντίδραση, θα αρέσει στον κόσμο, θα δουν ένα άλλο πρόσωπό μου. Μια άλλη Εύα από εκείνην που κάνει show στις Κούκλες.

Κι όσοι δε σας ξέρουν;

Αυτοί που δε με ξέρουν θα με μάθουν κατευθείαν μέσα απ’ το έργο. Όπως και στο show κάποιοι την πρώτη φορά έρχονται από περιέργεια, για να δουν ένα πρόγραμμα από τραβεστί. Στην αρχή νομίζουν πως θα δουν γυμνό κλπ, αλλά όταν βλέπουν κάτι τόσο επαγγελματικό αλλάζουν γνώμη. Και μετά πάει από στόμα σε στόμα. Κάπως έτσι νομίζω θα γίνει και με το έργο. Θα έρθουν, δηλαδή, και μετά θα πουν «Πήγαινε να το δεις. Η Εύα κάνει κάτι άλλο». Μ’ αρέσει που κάνω κάτι άλλο κι ο σκηνοθέτης κατάφερε να με απεγκλωβίσει. Ήμουν μονίμως σε μία κάψουλα του θεάματος και τώρα τη σπάσαμε.

Ας πούμε λίγο για τις «Κούκλες» και τη Μαριλού, μιας κι είμαστε εδώ.

Η Μαριλού έλειπε πολλά χρόνια στη Γερμανία κι όταν γύρισε ήθελε ν’ ανοίξει ένα μαγαζί. Νοίκιασε στην αρχή ένα μπαράκι, όπου δούλευα Παρασκευή και Σάββατο σέρβις. Ανέβαινα στην μπάρα κι έκανα διάφορα. Επειδή έκανα και πολύ καλές δημόσιες σχέσεις, ερχόταν πολύς κόσμος για μένα. Λέει μια φίλη της-που δεν είναι πια εν ζωή-να ανοίξουν έναν πιο μεγάλο χώρο με πίστα, ν’ ανεβαίνει να κάνει το γούστο της; Στην αρχή έκανα μόνο ‘γω show, μετά δειλά δειλά ξεκίνησαν κι άλλοι. Έπειτα έγινε κι η ταινία, το «Στρέλλα», και βοήθησε πολύ στην προβολή του. Το νιώθω σα δικό μου μέρος και τη Μαριλού, όπως κι όλα τα παιδιά εδώ, τα νιώθω οικογένεια.

Είδαμε μια φωτογραφία στα social media με την κα Λιάνα Μαλανδρενιώτη. Εκείνη πού συμμετέχει;

Η Λιάνα είναι η σπιτονοικοκυρά του σκηνοθέτη μας και κατέβαινε στις πρόβες. Είχαμε μια τρομερή αγάπη κι επικοινωνία μεταξύ μας. Προσφέρθηκε η γυναίκα να κάνει δραματουργική επεξεργασία του κειμένου και διδασκαλία σ’ εμένα μαζί με τον Αντώνη. Η ίδια υπήρξε και μαθήτρια του Κουν. Την αναφέρουμε πολύ στο πρόγραμμα, είναι μέλος του concept ούτως ή άλλως!

Στην παράσταση βλέπουμε και τον κύριο Αναστάσιο Στέλλα, που υποδύεται τον εαυτό του, δηλαδή έναν τενόρο.

Μες στο έργο υπήρχε η ανάγκη ενός τενόρου. Κι είναι ένας ρόλος δύσκολος, διότι υπάρχει και σκηνή που θα ‘ναι τενόρος, αλλά και σκηνή που θα ‘ναι πελάτης μου! Είναι προκλητικό. Σκεφτόμαστε, λοιπόν, πώς θα βρεθεί επαγγελματίας τενόρος που θα δεχτεί να κάνει κάτι τέτοιο. Μου είπε ο σκηνοθέτης πως βρήκε μέσω fb, μέσω μιας φίλης του πιανίστριας, τον Αναστάση Στέλλα. Στην αρχή ήταν λίγο επιφυλακτικός. Παρ’ όλα αυτά δέχτηκε. Είναι καταπληκτικός στις πρόβες κι είναι ευτυχία που τον έχουμε. Έχει τρομερό χιούμορ! Οι σκηνές που εμφανίζεται, μπορεί να είναι λίγες, μα είναι επίσης κομβικές κι ακραίες.

Υπήρχαν αντιδράσεις από τον κύκλο σας γι’ αυτή τη συμμετοχή κύριε Στέλλα;

Έχουμε δεχτεί όλοι «πόλεμο» με τη συμμετοχή μας σ’ αυτό. Κι η Εύα και ο κος Μποσκοΐτης. Επικοινώνησε μαζί μου ο σκηνοθέτης και μου είπε πως θέλει να με χρησιμοποιήσει σε μια παράσταση. Ήταν λίγο διστακτικός να μου δώσει στην αρχή πολλές λεπτομέρειες. Στο ραντεβού που κάναμε, μου έφερε το κείμενο. Δεν είπα αμέσως «ναι». Το διάβασα, ρώτησα κάποιους έμπιστους ανθρώπους της τέχνης-οι δύο εκ των οποίων μου είπαν «Αν δεν το κάνεις δώσε μου το τηλέφωνο, να το κάνω εγώ!» με τη διαφορά, όμως, πως δεν ήταν τενόροι.

«Η ζωή ενός ανθρώπου δεν προσβάλλει κανέναν. Αν δε σε προσβάλλει εσένα προσωπικά, ηθικά ή καλλιτεχνικά..

Είχα έναν ενδοιασμό για τη φύση της παράστασης και του ρόλου. Και μέτρησε αυτό που είπε ο τρίτος, στον οποίο το ανέφερα. «Η ζωή ενός ανθρώπου δεν προσβάλλει κανέναν. Αν δε σε προσβάλλει εσένα προσωπικά, ηθικά ή καλλιτεχνικά..να κόψεις τις βλακείες και να πάρεις να δεχθείς!».

Έστειλα, λοιπόν, ένα μήνυμα κι είπα πως δέχομαι. Όταν διάβασα πως στο ρόλο θα είμαι σχεδόν ημίγυμνος, σκέφτηκα πως δεν είμαι ιδανικός, αλλά ο σκηνοθέτης αυτό ακριβώς ήθελε.

Είδα το έργο στα σπάργανα, το είδα και τώρα στις τελικές πρόβες και πραγματικά η Εύα έχει κάνει εξαιρετική δουλειά. Δεν είναι το ίδιο να παίξει κάποιος άλλος τη ζωή της με το να το κάνει η ίδια. Έχει να κερδίσει το στοίχημα του να παίξει σαν ηθοποιός την ίδια της ζωή. Είναι, ίσως, το πιο δύσκολο πράγμα. Κάθε φορά που ακούω το κείμενο, είναι σαν πρώτη φορά, με το ίδιο ενδιαφέρον.

Λίγο απ’ την πρόβα που είδαμε αναφέρετε κάποιες προσωπικότητες, που γνωρίσατε στη glamour πλευρά της ζωή σας. Ποιος θεωρείτε πως σας επηρέασε περισσότερο;

Όσοι αναφέρω είναι φίλοι μου. Δε νομίζω πως κάποιος μ’ επηρέασε περισσότερο.

Ακούσαμε μια εμπειρία σας από τη συμμετοχή στο «Μεγάλο μας τσίρκο». Δεν ξέραμε πως συμμετείχατε σε παραστάσεις παλαιότερα.

Έχω παίξει και σε πολλές ταινίες, αλλά και σε πολύ ωραίες παραστάσεις. Υπάρχουν τέσσερις παραστάσεις τον καιρό της μεταπολίτευσης, λίγο πριν και λίγο μετά. Αυτά δεν υπάρχουν στο internet, παρά μόνο στη συνέντευξη του ’11. Ούτε φωτογραφικό υλικό υπάρχει. Πέρασα από τη σχολή του Π.Κατσέλλη και του Ερ.Γαλάνη. Εκείνη την περίοδο έψαχνε ο Δαλιανίδης χορευτές για τις ταινίες του. Πήρε εμένα και κάποια άλλα αγόρια, τότε. Έκανα έναν κύκλο εμφανίσεων σε ταινίες με ή χωρίς ατάκες. «Παριζιάνα», «Μαριχουάνα στοπ!», «Μια Ελληνίδα στο χαρέμι» κ.ά. Από κει και πέρα δούλεψα και σε επιθεωρήσεις, αλλά μετά ξεκίνησε η καριέρα μου στη νύχτα! Με κέρδισε. Είχα και συμμετοχή σε σειρές, όπως τα «Εγκλήματα», «Δύο ξένοι» και μάλιστα ήταν να γυριστεί ένα επεισόδιο του «Κωνσταντίνου και Ελένης» πάνω μου. Δεν έγινε τελικά, γιατί είχε εκδοθεί ένα ένταλμα σύλληψής μου. Οι ρίζες μου είναι, όμως, στο Διαλιανίδη και στο θέατρο μες στη Χούντα.

Είχατε και μια τρομακτική εμπειρία με την Καρέζη την περίοδο της Χούντας.

Είχα τρομάξει πάρα πολύ τότε. Χορεύαμε πεντοζάλη στο «Μεγάλο μας τσίρκο» και ξαφνικά μπαίνουν τέσσερα άτομα και την αρπάζουν. Όπως και στο REX με το Στ.Παράβα. Ήμουν μπροστά στη σύλληψή του. Όλα αυτά τα είχα πει τότε στη συνέντευξη και θεωρήσαμε πως πρέπει να μπουν και στο κείμενο. Ως τώρα οι περισσότεροι θέλανε να μάθουν για τους πελάτες που είχα, για το show που έκανα κι άλλα τέτοια κουτσομπολίστικα. Είναι πρώτη φορά που βγαίνουν τέτοια κομμάτια απ’ τη ζωή μου.

Υπάρχει κάποιο πιο «ευαίσθητο» για εσάς κομμάτι μες στο κείμενο; Κάποιο που σας ζορίζει πολύ;

Ίσως η φυλακή κι η κατάρα της μάνας μου. Ή ο βιασμός απ’ το δάσκαλό μου. Ειδικά το βιασμό στην αρχή-επειδή είναι κι ένα βαρύ θέμα η παιδεραστία-στο κείμενο περνούσε φευγαλέα. Η Λιάνα στη δραματουργική επεξεργασία κάθισε μια μέρα μαζί μου και μιλήσαμε γι’ αυτό. Κι εκείνη τη στιγμή ο Αντώνης αποφάσισε να εμπλουτίσουμε το κείμενο μ’ αυτό το περιστατικό, να δοθεί η αλήθεια. Έτσι ακριβώς όπως ήταν. Με δυσκόλεψε αρκετά, δεν το πέρναγα πια ανώδυνα. Το σημείο, επίσης, που ‘χω κλάψει δυο τρεις φορές στην πρόβα, είναι όταν μνημονεύω τα βασανιστήρια στη φυλακή. Με είχαν συλλάβει αδίκως για συνεργία σ’ έγκλημα. Ξεπέρασα τον εαυτό μου! Θα γίνεται τακτικά αυτό πιστεύω. Το να κλαίω την ώρα της παράστασης. Κάθε φορά θα είναι μια εξομολόγηση.

Την λένε Εύα

Τι όνομα θα βάζατε δίπλα στο «Εύα Κουμαριανού»;

Άνθρωπος και τίποτ’ άλλο. Και σχετικά με την τέχνη, ίσως αυτό που είχε βάλει ο σκηνοθέτης στην ταινία για την Κ.Γώγου: performer.

Στην παραγωγή του έργου ποιος άλλος εμπλέκεται;

Όπως θα διαβάσετε και στο πρόγραμμα της παράστασης, τίποτα δε θα γινόταν αν δεν υπήρχε ο Απόλλων Μπόλλας κι η εταιρία του ACB Productions. Ήταν πρωταγωνιστής στην τελευταία ταινία μικρού μήκους του κου Μποσκοΐτη, «Γράμματα απ’ τη Γερμανία», και του είχε πει ο σκηνοθέτης πως έχει αυτό το έργο για μένα. Του άρεσε πολύ κι έτσι χρηματοδότησε την παραγωγή. Ένας άνθρωπος που δε με ήξερε καθόλου προσωπικά!

Τη μουσική τη γράφει ο Στέφανος Χυτήρης. Η Λένα Πλάτωνος μαζί με την Ελένη Φωτάκη έγραψαν ένα τραγούδι αποκλειστικά για την παράσταση, το οποίο θα ερμηνεύσει η Τάνια Τσανακλίδου! Τα σκηνικά και τα κοστούμια επιμελήθηκε η Κική Μήλιου, τα φώτα ο Δημήτρης Θεοδωρόπουλος και βοηθός στη σκηνοθεσία είναι ο Θρασύβουλος Καλαϊτζίδης.

Κύριε Στέλλα εσείς ως τενόρος, με τι άλλο ασχολείστε;

Περιστασιακά συνεργάζομαι με την Εθνική Λυρική Σκηνή, αλλά σε μόνιμη βάση με την Όπερα Νέων από το ’07. Προσπαθούμε να δώσουμε στην όπερα μια άλλη ματιά, αν τη δει ο θεατής μ’ ένα άλλο μάτι και να την αντιμετωπίσει σαν ένα είδος θεάτρου. Γιατί η όπερα είναι για όλους. Δεν είναι ούτε για τους ελίτ ούτε για τους μορφωμένους ούτε για τους πλούσιους. Ούτως ή άλλως ξεκίνησε ως λαϊκή διασκέδαση. Έχουμε παίξει πχ ολόκληρη όπερα μέσα σ’ εστιατόριο. Συμμετείχε το κοινό ως καλεσμένοι. Είμαστε ανοιχτοί σε οτιδήποτε την προβάλλει ως είδος θεάτρου, γι’ αυτό είμαι κι εδώ. Είναι ευκαιρία να προωθηθεί εναλλακτικά μέσα απ’ την παράσταση.

«Την λένε Εύα»
Σκηνοθεσία/Κείμενο: Αντώνης Μποσκοΐτης
Εύα Κουμαριανού | Απόλλων Μπόλλας | Αναστάσιος Στέλλας
Κάθε Κυριακή και Δευτέρα από 31/1 στο Θέατρο «Αλκμήνη»
Ώρα έναρξης: 23.30
Είσοδος: 12 ευρώ | Διάρκεια: 80’

Ετικέτες:

Powered by