Ρίχτα μου Μπανταλούντα

Μπαίνω στο +PLUS του Σταυρού. Κάθομαι στο μπαρ, τα τραπέζια όλα γεμάτα, σερβίρει ο Δημήτρης Χαβρές.

Κινείται στο χώρο, εξυπηρετεί και παίρνει παραγγελίες. Μιλάμε για το Δημήτρη Χαβρέ, που τα κάνει όλα αυτά σαν την ενέργεια του έρωτα.

Η μία (Azima) είναι η ψυχή, λέει. Η άλλη το σώμα, που μακάρι ν’ άκουγε έστω και μία φορά τι της λέει η ψυχή! Βλέπουμε δυο αύρες διαχωρισμένες, που ενώνονται σ’ ένα πρόσωπο μόνο όταν βρίσκουν τον πραγματικό τους εαυτό.

Στη σκηνή μια φοβερή μπάντα με πέντε μαέστρους! Η Λιάνα (Azima) κι η Μαριάνθη συνυπάρχουν σε πρόζα και τραγούδια. Το ριγέ φουστάνι πουθενά!

Η μία (Azima) είναι η ψυχή, λέει. Η άλλη το σώμα, που μακάρι ν’ άκουγε έστω και μία φορά τι της λέει η ψυχή! Βλέπουμε δυο αύρες διαχωρισμένες, που ενώνονται σ’ ένα πρόσωπο μόνο όταν βρίσκουν τον πραγματικό τους εαυτό. Αφού η ψυχή από μόνη της δεν έχει υπόσταση ούτε το σώμα χωρίς αυτήν. Όλες οι πνευματικές εμπειρίες χρειάζονται μάζα και σώμα, για να εκφραστούν. Η πιο ζωτική ενέργεια είναι ο έρωτας..απ’ αυτόν προερχόμαστε.

Κάποια στιγμή στο τέλος, εμφανίζεται η Βέτα, η οποία θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε κι οτιδήποτε.

Όλα τα παραπάνω είναι τα της ουσίας. Ναι, η παράσταση είχε γέλιο. Πολύ γέλιο! Είχε μη επιτηδευμένη συγκίνηση. Είχε άψογο συνδυασμό αγγλόφωνου κι ελληνόφωνου στίχου. Είχε ωραία συμμετοχή απ’ το κοινό. Είχε δώρα στο τέλος. Είχε τη Βέτα να τραγουδά. Αγαπημένο σημείο δε, όλοι επί σκηνής, χωρίς πρόγραμμα, μόνο αυθόρμητα.

Βέβαια, δεν είχα πάει κι απροετοίμαστη. Τα παιδιά τα συνάντησα πριν την παράσταση στο «Azima Place» στη Νέα Σμύρνη.

«Είναι πραγματικά ο χώρος της καρδιάς μας, γιατί εδώ γίνονται τα πάντα. Πέρα από τις εναλλακτικές θεραπείες, όλοι εδώ είμαστε κατά βάση καλλιτέχνες».

Αυτό ήταν τυχαία συγκυρία;

Μοιραία θα λέγαμε. Εγώ προέρχομαι από αυτό το χώρο, οπότε ήταν αναμενόμενο τα άτομα που μας περιτριγυρίζουν να σχετίζονται με την τέχνη. Κι έχουμε καταλήξει πως το καλύτερο μέσο θεραπείας είναι η τέχνη! Έχουμε καταφέρει να τις παντρέψουμε (τις τέχνες) και να τις κάνουμε θεραπεία. Θέλουμε ο οποιοσδήποτε που θα ήθελε να ασχοληθεί με κάτι απ’ όλα αυτά, να ‘χει τη δυνατότητα μέσα από διαλογιστικά παιχνίδια, θεραπείες κλπ, να βρει τη δική του αλήθεια. Γι’ αυτό κι οι διαλογισμοί μας γίνονται μέσα από ποίηση, από σπουδαία κείμενα κ.ά.

Έρχονται άνθρωποι να διαλογιστούν μέσα από μονολόγους. Συνήθως κάνουμε ενότητες και ζητάμε απ’ όσους συμμετέχουν να φέρουν ένα ποίημα, για να δουλέψουμε κομμάτια όπως η χαρά κι η αγάπη. Βέβαια, δεν το λέμε ξεκάθαρα απ’ την αρχή. Το φέρνουμε με πιο παιχνιδιάρικο τρόπο. Επίσης, συμμετέχουν και παιδιά με τους γονείς τους. Η χαρά είναι το πιο σπουδαίο καύσιμο.

Η χαρά είναι το πιο σπουδαίο καύσιμο.

Τι είναι πια το «Μπανταλούντες»;!

Έχει ξεκινήσει από μία λέξη, που δημιούργησε ο Δημήτρης Χαβρές, όταν η κόρη μας ήταν δύο χρονών, για να αντικαταστήσει τις βρισιές. Έτσι λέμε «τι μπανταλούντας είν’ αυτός», «τι μπανταλουντιά έκανα» και ό,τι άλλο. Τα τελευταία πέντε-έξι χρόνια εμείς κι οι φίλοι μας τη χρησιμοποιούμε πάρα πολύ. Έτσι μετά φτάσαμε στο «Μπανταλούντ-> Μπάντα Λουντ -> BandaLoud»! Ξεκίνησε κι αυτό, λοιπόν, από ένα αστείο.

Και το project στο Σταυρό;

Μετά απ’ αυτό το καλοκαίρι-σκωτσέζικο ντουζ, ξαφνικά προσγειωθήκαμε, όλοι νιώσαμε μια περίεργη προδοσία, γιατί εμπιστευτήκαμε νέους ανθρώπους της γενιάς μας. Ήταν το πρώτο καλοκαίρι που είδαμε πολλή «Βουλή», που κατεβήκαμε στους δρόμους, που ενώ είμαστε άτομα που λένε «ναι», είπαμε «όχι», μπερδέψαμε τι είναι το καθένα τι εννοούμε και τι λέμε. Αντί να προσγειωθούμε ανωμάλως στους καναπέδες μας, είπαμε να σηκωθούμε και να κάνουμε ο καθένας τη δική του επανάσταση. Η δική μου επανάσταση από μικρή-σα στάση ζωής-ήταν «γιατί να παλεύεις για να κάνεις το μικρούλι, ενώ μπορείς να κάνεις κάτι μεγάλο». Το δικό μου μεγάλο δεν μπορεί να είναι το ίδιο με τον καθένα, βέβαια. Ούτε ποιοτικά ούτε ποσοτικά. Αποφασίσαμε να σηκωθούμε και να πάμε να κάνουμε μια τρέλα!

Γιατί το είπατε «Ριγέ Φουστάνι»;

Όλα ξεκίνησαν από μια πλάκα στην πλατεία της Νέας Σμύρνης σ’ ένα καφέ, όπου ξαφνικά εμένα το βλέμμα μου χάθηκε και μες στο οπτικό μου πεδίο είδα ένα πολύ ωραίο ριγέ φουστάνι, που το φόραγε μια εξαιρετικά καλλίγραμμη τύπισσα. Έχω υπάρξει κι εγώ καλλίγραμμη παλαιότερα κι έχοντας επίγνωση της σημερινής μου εικόνας, είπα «Πω πω..τι πλάκα θα είχα εγώ δίπλα στην τύπισσα μ’ ένα ίδιο ριγέ φουστάνι»! Σε κλάσματα συνειδητοποίησα πως η τύπισσα ήταν πολύ αγαπημένη φίλη, συνεργάτης, μαθήτριά μου στο reiki και τόσα άλλα, Μαριάνθη Κυρίου. Της είπα πως γέλασα πολύ μ’ αυτό και το ίδιο βράδυ άρχισα να βάζω τραγούδια στη σειρά.

Βλέπουμε, δηλαδή, μια μουσικοθεατρική παράσταση;

Η παράσταση δομείται από τραγούδια μισά ελληνικά και μισά ξένα. Θα μπορούσε να είναι απλά μια μουσική παράσταση, αλλά απ’ τον τρόπο που είναι βαλμένα τα τραγούδια πως λένε τα ίδια πράγματα σε διαφορετική γλώσσα. Θέλουμε να θίξουμε πώς οι άνθρωποι εγκλωβίζονται σε μία εικόνα, πώς παλεύουν να τη συντηρήσουν (άσχετα αν τις περισσότερες φορές δεν ανταποκρίνεται σ’ αυτό που πραγματικά είναι). Είναι η εικόνα που τους έχουν επιβάλλει η οικογένεια και τα κοινωνικά πλαίσια. Στην τελική φάση δεν είναι, όμως, ούτε χαρούμενοι ούτε ευτυχισμένοι. Είναι μόνοι.

Η ουσία χάθηκε ντυμένη με μια εικόνα που μας είπαν πως θα αρέσει στους άλλους.

Η εποχή αυτή μας βοήθησε πολύ, γιατί έχει γκρεμιστεί η εικόνα που είχα ο καθένας για τον εαυτό του. Είτε γιατί απολύθηκε απ’ τη δουλειά του είτε γιατί έφερε προβλήματα στις σχέσεις. Που δεν πιστεύουμε πως η κρίση τάραξε τις σχέσεις, απλά ξεγύμνωσε αυτές που ήταν απογυμνωμένες από πριν. Είναι, λοιπόν, μια απίστευτη ευκαιρία να αλλάξουμε εμάς και τη ζωή μας και να βρούμε την ουσία. Η ουσία χάθηκε ντυμένη με μια εικόνα που μας είπαν πως θα αρέσει στους άλλους. Οι εξωτερικοί παράγοντες μας επηρεάζουν τόσο πολύ, που καπελώνεται το τι θέλουμε κι η ψυχή μας και φτάνουμε σε μια ηλικία, που δεν έχουμε πάρει μυρωδιά τι θέλουμε να ζήσουμε.

Όλη η τέχνη αντικατοπτρίζει την εποχή που ζούμε. Επειδή στην εποχή μας υπάρχει πολύς «εμετός» τριγύρω θέλουμε κάποιον, να μας προτείνει κάτι. Πώς όλο αυτό μπορεί ν’ αλλάξει. Όχι απλά να μας επισημαίνουν πόσο χάλια είναι.

*Το «Ριγέ Φουστάνι» έκανε τον κύκλο του στο Σταυρό του Νότου +PLUS και τώρα περιμένουμε νέα του.
Κείμενα: Azima | Σκηνοθεσία: Βέτα Μπετίνη | Εμφανίζονται: Β.Μπετίνη, Azima, Μ.Κυρίου, Δ.Χαβρές | Banda:Γιώργος Κονής (πλήκρα), Πάνος Κολοβός (κιθάρα), Δημήτρης Κολλίγρης (μπάσο), Μανώλης Κουτσάκης (τύμπανα), guest ο Στέφανος Ντούλας στην Κρητική Λύρα | Σκηνικά: Ομάδα BandaLoud | Κοστούμια promo film: Κωνσταντίνος Δέδες, Joana Miseli φούστες τουτού, All Star | Κοστούμια παράστασης Live: Έλληνες Σχεδιαστές Πάνος Απέργης, Κωνσταντίνος Δέδες, Joana Miseli φούστες τουτού,
All Star,DOCA | Μακιγιάζ: Δέσποινα Βέννου & BLOOMING CORNER Ν.Σμύρνης | Hair : gino hair and more | Κίνηση: Μαριάνθη Κυρίου | Σκηνοθεσία Promo film: Γεώργιος Κ. Τάντος | Φωτισμοί: Azaad Γιώργος Χαραλάμπους | Μουσική επιμέλεια: Azima | Παραγωγή: AZIMA ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ & BandaLoud.

Το τραγούδι της παράστασης υπογράφει η Βέτα Μπετίνη.

Ετικέτες:

Powered by