Ο Γιώργος Χατζηπαύλου stands up for U!

Ο Γιώργος Χατζηπαύλου πριν βγει στη σκηνή για το “Stand Up For U”, κουλτουριάζεται σ’ ένα escape room.

Stand up for U, για πες μας λίγο πώς το εμπνεύστηκες.

Γίνονται στο εξωτερικό πάρα πολλές εκδηλώσεις φιλανθρωπικού χαρακτήρα, που είναι μόνο stand up (Comic Aid etc). Η ιδέα ήταν να κάνουμε κάτι, που θα βοηθιούνται παιδιά και τη βοήθεια θα την προσφέρουν καλλιτέχνες ακόμα κι απ’ το υστέρημά τους. Δε χρειάζεται να συνεισφέρεις μόνο οικονομικά, γιατί την πρώτη χρονιά κάποιοι κωμικοί αγοράσαν κι εισιτήρια. Το αγκαλιάσαμε όλο αυτό.

Το “Stand Up For U” με δυο λόγια είναι ένας φιλανθρωπικός θεσμός κωμωδίας-ο μόνος που έχουμε στην Ελλάδα-κι απ’ την αρχή ήθελα να τρέχει κάθε χρόνο.

Το “Stand Up For U” με δυο λόγια είναι ένας φιλανθρωπικός θεσμός κωμωδίας-ο μόνος που έχουμε στην Ελλάδα-κι απ’ την αρχή ήθελα να τρέχει κάθε χρόνο. Ένα σημαντικό κομμάτι είναι ότι όλα τα έξοδα καλύπτονται χορηγικά, δεν έχουμε κέρδος απ’ τα εισιτήρια πχ. Το καθαρό έσοδο αποδίδεται στην Unicef.

Πάμε τώρα να μιλήσουμε για εσένα. Όταν σε ρωτάνε τι δουλειά κάνεις απαντάς “stand up comedian”;

Βέβαια, ναι.

Ξεκίνησες από ηθοποιός;

Όχι, δούλευα σε μια διαφημιστική ως κειμενογράφος. Δεν είχε όμως καμία σχέση η διαφήμιση με το stand up.

Θεωρείς πως δε σε βοήθησε αυτό στα δικά σου κείμενα;

Ναι, αλλά δεν ήταν αυτός ο σκοπός. Έτυχε η διαφήμιση να βοηθήσει στο stand up. Όπως εκεί πρέπει να πεις πολλά πράγματα σε 20’’, έτσι και σ’ αυτό που κάνω τώρα. Στην οικονομία χρόνου. Αλλά πραγματικά θα μπορούσα να είχα κάνει οτιδήποτε άλλο.

Η πρώτη φορά που εμφανίστηκες ήταν στις «Νύχτες Κωμωδίας»; Και μετά;

Ναι, είχα πάει από μόνος μου, τότε υπήρχε μόνο αυτό. Μίλησα με την υπεύθυνη κι έτσι ξεκίνησα. Έκανα το χόμπι μου, απλά μετά από κάποια χρόνια μου παρουσιάστηκαν ευκαιρίες, που είδα ως καλές ιδέες, είπα πως θα το κάνω. Έφτασα σ’ ένα σημείο, που μπορούσα να ασχολούμαι και να ζω απ’ αυτό. Έπρεπε σε βάθος χρόνου να αποφασίσω πως θα αφήσω την πρωινή μου δουλειά και το έκανα.

Πώς τα πας με την κριτική ή τα σχόλια των θεατών;

Δέχομαι την κριτική από συνεργάτες μου ή από ανθρώπους που αναλύουν σε βάθος ό,τι θέλουν ν’ αναλύσουν. Η κριτική είναι σημαντική για μένα, αλλά να έχει μια ακαδημαϊκή προσέγγιση. Το «δε μου άρεσε» ή το « μου άρεσε» είναι οκ, αλλά η διαδικασία, που ακολουθώ, για να φτιάξω κάτι είναι λίγο πιο περίπλοκη. Το μόνο που μπορώ να πω είναι για κάποια mails, που μου ‘χουν στείλει με σχόλια και λες «καλή προσέγγιση, έχει ενδιαφέρον, ας το δω». Σαν κοινό όταν καλούμαι να πω τη γνώμη μου θεωρώ πως πρέπει να εμβαθύνω, για να καταλάβει κι ο άλλος τι θέλω να πω. Έχουμε μπερδέψει με το ίντερνετ την κριτική, το σχόλιο και το τρολλάρισμα. Υπάρχει όλη η γκάμα εκφράσεων. Επίσης, δεν υπάρχει πιο ολοκληρωμένο σχόλιο απ’ το να έρθει κάποιος ή όχι να δει την παράσταση.

Δεν υπάρχει πιο ολοκληρωμένο σχόλιο απ’ το να έρθει κάποιος ή όχι να δει την παράσταση.

Πώς θα χαρακτήριζες το είδος που κάνεις;

Οικογενειακή-obsessional κωμωδία. Σχέσεις κι-οριακά-καθημερινότητα.

Θα ήθελες ασχοληθείς με πολιτική σάτιρα;

Έχω πολιτικά σχόλια, αλλά όχι δεν πιστεύω πως είμαι τέτοιου είδους κωμικός. Άλλωστε η πολιτική είναι αστεία από μόνη της.

Πόση ώρα σου παίρνει για να βγει ένα κείμενο, πόσο το βασανίζεις;

Δεν υπάρχει χρόνος γι’ αυτό.

Κατά πόσο ανταποκρίνονται σε πραγματικά γεγονότα;

Από ελάχιστα ως καθόλου. Η αφετηρία είναι σίγουρα κάτι που έχεις δει και παρατηρήσει, άσχετα με το αν σου ‘χει συμβεί ή όχι. Είναι καθαρά επιθυμία του τι θες να πεις και να γράψεις. Το stamd up είναι ελεύθερο, μπορείς να εμπνευστείς και να γράψεις για ό,τι σου κινεί το ενδιαφέρον. Υπάρχουν μέθοδοι άλλωστε.

Ισχύει πως αν ένα αστείο παραμένει αστείο όσες φορές κι αν το πεις;

Ναι. Αν ειπωθεί όπως πρέπει να ειπωθεί.

Είχες ποτέ κάποιο fail κατά τη διάρκεια της παράστασης;

Όχι, γιατί πριν πάω να παίξω έχω κάνει άπειρες ώρες δοκιμών, σε πιο μικρούς χώρους και δεν επιτρέπεται fail. Κάνω ζέσταμα σε κανονικές συνθήκες.

Άρα είσαι τελειομανής;

Δε θα πεις σ’ ένα γιατρό πως είναι τελειομανής. Το ίδιο και στην τέχνη. Απλά εκεί δεν υπάρχουν θύματα! Δεν πέθανε κανείς από κακό αστείο.

Παρακολουθείς stand up στο εξωτερικό;

Βέβαια, κι έχω κι αρκετούς που μ’ αρέσουν (ex: Louis CK), αλλά είναι κωμικοί γηπέδων. Μου αρέσει πολύ να πηγαίνω σε comedy clubs, που εκεί βλέπεις τους πραγματικά εργαζόμενους κωμικούς κι όχι πολυτελείας.

Πότε είδες πρώτη φορά stand up;

Στις «Νύχτες Κωμωδίας» και λίγο τηλεοπτικά σε κάτι σειρές που είχε η κρατική τηλεόραση, με κάποιες σκηνές, αλλά δεν ήταν ολοκληρωμένο.

Γελάς εύκολα;

Όχι. Και μάλιστα δεν κάνω ούτε ήχο. Μ’ αρέσουν οι κωμωδίες αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ πώς είναι να βλέπω κάτι και να μην το εξετάζω. Υπάρχουν πράγματα που τα βλέπω και τα ευχαριστιέμαι δεύτερη και τρίτη φορά, αλλά και πάλι αναρωτιέμαι «πώς το κάνει αυτός;» (Woody Allen, Peter Sellers)

Έχεις σκεφτεί αν θα το κάνεις αυτό για πάντα;

Δεν έχω ιδέα. Παίρνεις σύνταξη από stand up; Γιατί δεν υπάρχει καν στην επιθεώρηση εργασίας!

Έχεις ξαναπαίξει escape room;

Ποτέ πριν.

(*Εδώ να πούμε πως ολοκλήρωσε με την παρέα του το δωμάτιο «Τιτανικός» πριν λήξει ο χρόνος!)

Ετικέτες:

Πάστα Φλώρα

Η κυρία Δ., aka Πάστα Φλώρα, γεννήθηκε και μεγάλωσε στο γραφικό Κατσιπόδι, λίγο έξω από την πρωτεύουσα. Με περιουσιακά στοιχεία το τρίγωνο των Βερμούδων- Ηλεία, Πόλη, Κορωπί- αποφάσισε από νωρίς πως ήθελε να γίνει ο νέος Ψινάκης και ξεχύθηκε προς αναζήτηση ταλέντων, αλλά κάτι στράβωσε στην πορεία και κατέληξε να διευθύνει (εδώ γελάνε) κάτι σα site για τον πολιτισμό. Πιστεύει στα ζώδια, στο Θεό και στα φαντάσματα, δηλώνει Πάνθηρας με αδυναμία στον ΠΑΟΚ, αγαπάει τη μάνα της, τους φίλους της και τα ζώα. Απωθημένο της ο άγνωστος φλώρος, το καλό παιδί με το τζελ στη χωρίστρα που θα την πηγαίνει στο γήπεδο και θα της παραχωρεί ιπποτικά το διπλόπιτο με γύρο απ’όλα χωρίς αυτό να είναι αμοιβαίο.
Powered by