80’s Locomondo: Ένα χιτ που ενώνει δύο εποχές

Όταν στην παρέα μαλώνουμε για το τι μουσική θα ακούσουμε, ρέγγε ή ελληνικά, καταλήγουμε πάντα στη λοκομόντεια λύση.

Είδα πρώτη φορά τους Locomondo πριν χρόνια, στη συναυλία που άνοιγαν το Manu Chao στη Μαλακάσα. Από τότε μπορούσαν να κάνουν το κοινό να χορεύει και να ξεσπάει σε ρέγγε σκα ρυθμούς, χωρίς να δείχνουν μία μπάντα που παίζει τη μουσική της με τις τζίβες και τις σβησμένες τζιβάνες στα τασάκια του backstage. Τους θυμάμαι με θράσος να διασκευάζουν τη Φραγκοσυριανή και άλλα τραγούδια, που έκαναν τους κολλητούς μου να λένε «μα καλά, από πού κι ως πού αυτό το τραγούδι σε ρέγγε;», χορεύοντας.

Από τότε, έχουν διαγράψει μία μεγάλη πορεία με συμμετοχές σε ταινίες, αμέτρητα χιλιόμετρα σε όλη την Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό. Δεν μπορώ να πω ότι τους παρακολουθώ στενά. Αλλά το τελευταίο κομμάτι τους, παίζει στο ριπίτ στο σπίτι και δεν μπορεί να ξεκολλήσει από το μυαλό μου, σαν τσίχλα σε πεζοδρόμιο που μένει εκεί και κανείς δεν προσπαθεί να την καθαρίσει.

Γιατί το 80’s ξεχώρισε τόσο πολύ και στα δικά μου αυτιά αλλά και στα τρεντζ του γιουτιούμπ;

Ίσως γιατί είναι  η πρώτη φορά, που σαν μπάντα καταπιάνονται μ’ ένα θέμα, που τους ταιριάζει κι ηλικιακά αλλά και σα νοοτροπία. Χωρίς να κωλώσουν να ασχοληθούν με αναφορές, που πιθανότατα δεν εφάπτονται στα ενδιαφέροντα και τις εμπειρίες του κοινού τους, περιγράφουν γλαφυρότατα μία πανεύστοχη σύγκριση μεταξύ του τώρα και του τότε, παιχνιδίζοντας στη σκιά μιας γέφυρας που ενώνει δύο εποχές. Θα μπορούσαν ευκολα να πλασάρουν μία καλοκαιρινή επιτυχία-τσιχλόφουσκα, με κύματα, ηλιοβασιλέματα και κορίτσια να γλείφουν ξυλάκια παγωτά. Αντ’ αυτού, αραδιάζουν στιχουργικά ατελείωτες παρομοιώσεις με γεγονότα, τρεντζ και προσωπικότητες των 80’s με το τώρα. Κάθε στίχος αποτελεί μία νοσταλγική έκπληξη, μία μικρή έκρηξη μνήμης που παντρεύεται με μια αντίστοιχη, συνήθως πικρή, πραγματικότητα.

Ακούστε το κομμάτι και βάλτε το μυαλό σας στο μίξερ μαζί με το Δημήτρη Σαραβάκο, το δάσκαλο του καράτε Κιντ Μιγιάγκι, τη Σοφία Αλιμπέρτη και τη Σοφία Βεργκάρα. Το κοκτέηλ θα έχει γεύση Δρακουλίνια, τα χρώματα του θα σας θυμίσουν εξώφυλλο του Τιραμόλα και διαρκεί όσο χρειαζόταν να παρκάρεις το LADA σου στο φέρυμποτ του Ρίου-Αντίρριου.

Το βίντεο έχει φτάσει σε πολύ λίγες μέρες τις 250.000 θεάσεις. Μάλλον τόσοι είμαστε οι σαραντάρηδες, που μπαίνουν γιουτιούμπ. Δεν υπάρχει πιθανότητα να είσαι άνθρωπος, που ακούμπησε τη δεκαετία του ’80 και να μην ξαναβάλεις δύο και τρεις φορές να ξανακούσεις το τραγούδι των Loco. Ίσως γιατί σ’ αυτό πρωταγωνιστεί (πέρα από την μπάντα, που χορεύει σεπαραδοσιακή disco της εποχής) και ο K.I.T.T. O Μάρκος σκίζει τα απάτητα μιας ερημικής τοποθεσίας οδηγώντας το θρυλικό όχημα του David Hasselhof και πιθανότατα σηματοδώντας την έναρξη μιας νέας και πιο μεστής εποχής για τους Locomondo, τόσο μουσικά όσο και στιχουργικά.

Πάμε μαζί:

80s εϊ εϊ εϊ εϊ 80s 
– αφιερωμένο
Σε όσους πρόλαβαν τα 80s
Στους θεατές μιας αλλαγής ανελέητης 80s
Μια γενιά που πληρώνει τα χρέη της 80s
Τώρα που φεύγουν ένας ένας οι εκφραστές οι σπουδαίοι της 80s
Οι gay, οι by, οι trans και οι straight της 80s
Με τα BMX και τα Roller Skate της 80s!

Ετικέτες:

Cleoniki Samaras

Cleoniki Samaras
Powered by