Η Κατερίνα Βρανά μας

Η Κατερίνα Βρανά είναι η Wonderwoman του stand up και κυκλοφορεί στο Γκάζι.

Είναι όσο ζωηρή φαίνεται κι όλα της τα κείμενα πραγματικές ιστορίες. Ποτέ ξανά η λέξη «παρλάτα» για το La Cultura team δε θα έχει την ίδια σημασία (ανοιχτή πρόκληση για sef!).

Τι κοινό έχεις με τη Wonderwoman;

Με τη Wonderwonan ταυτίζομαι! Είναι μια Ελληνίδα θεά, που σώζει τον κόσμο. Έτσι κι εγώ κάνω ήρθα-σαν θεά-να σας σώσω με την κωμωδία!

Μίλα μας άλλη μια φορά για το μαλλί σου.

Το μαλλί απλώς είναι σήμα κατατεθέν κι είναι καλό αυτό. Το αν είναι θετικό ή αρνητικό στη ζωή μου, δεν έχω αποφασίσει, γιατί απλώς..είναι. Νομίζω πως με βοηθάει να με αναγνωρίσουνε, οπότε όταν θέλω να ‘μαι incognito τα δένω πίσω, σαν τον Clark Kent! Tο μαλλί μου-τα γυαλιά του (άλλο ένα στοιχείο με super hero, χα!). Όποτε μπορώ το χρησιμοποιώ και θεωρώ πως είναι καλό ως κωμικός, όταν συστήνεσαι στο κοινό με το να σχολιάζεις τα στοιχεία, που αμέσως τραβάνε την προσοχή. Υπάρχει ένα κωμικός παγκοσμίου φήμης, ο οποίος είναι πάρα πολύ κοντός και το πρώτο πράγμα που λέει είναι: «ναι, είμαι τόσο κοντός» και γελάνε όλοι γιατί-ναι-αυτή είναι η πρώτη σκέψη που σου ‘ρχεται κι είναι τέλειο να μπορείς να πιάνεις τη σκέψη του κοινού.

Γιατί να δει κάποιος το “About Sex”;

Και γιατί να μην το δει;! Είναι κωμικό κι είναι κι εκπαιδευτικό. Εγώ γελάω ακόμα κι υπάρχουν κάποια αστεία (δε spoilάρουμε!) που χαίρομαι πάντα να λέω, με ξετρελαίνουν! Κάθε φορά.

Κατά πόσο τα κείμενα είναι από προσωπικά βιώματα;

Στην περίπτωσή μου τελείως. Εμένα είναι όλα βιωματικά κι όταν είναι εμπειρίες φίλων μου το αναφέρω. Όπως και πολλές ατάκες τους. Βγαλμένα μέσα απ’ τη ζωή κι απ’ τις έρευνες, που έχω κάνει-καθαρά επιστημονικού χαρακτήρα!

Τι διαφορά έχει ο κωμικός αυτοσχεδιασμός, που σπούδασες έξω, με το stand up;

Είναι εντελώς διαφορετικά πράγματα. Ο κωμικός αυτοσχεδιασμός στην Αγγλία χρησιμοποιείται κι ως τεχνική, για να βοηθάει τον ηθοποιό να ξεμπλοκάρει ή να φτιάξουμε ένα θεατρικό εμείς οι ηθοποιοί. Ένα group ανθρώπων πάνω στη σκηνή, που ζητάει μια δυο λέξεις απ’ το κοινό κι απ’ αυτές τις λέξεις βγάζει μία κωμική σκηνή βασισμένος σε κάποιους νόμους/κανόνες. Είναι πιο πολύ παιχνίδι. Από αυτό μπορούν να βγουν εκπληκτικές σκηνές, αλλά κι εκπληκτικές πατάτες! Ακόμα και πατάτα να βγει, όμως, είναι αστείο.

Το stand up είναι ένα κείμενο προβαρισμένο ξανά και ξανά και ξανά κοκ. Δεν μπορείς να κάνεις μία ώρα αυτοσχεδιασμό. 1/5 στα αστεία πιάνει. Για κάθε αστείο εγώ έχω πει δέκα μπαρούφες. Είναι όλα μελετημένα!

Το ελληνικό κοινό έχει χιούμορ, πώς μας κόβεις;

Όλοι έχουν χιούμορ. Διαφορετικά είδη. Στην Ελλάδα αυτό που μας τρώει είναι η σοβαροφάνεια. Ένα μεγάλο πρόβλημα αυτό και μετά δεν υπάρχει εξοικείωση με το stand up, που είναι κάτι άμεσο. Μου ‘χε πει κάποια στιγμή ένας κυρίος μετά από παράσταση: «Παρλάτα κάνεις; Δε χορεύεις, δεν τραγουδάς;!» «Ναι. Μόνο παρλάτα κάνω» (που εμένα αυτό μου μοιάζει περισσότερο σα γλυκό με σοκολάτα, τύπου «θες λίγη παρλάτα»κλπ).


Η αλήθεια είναι πως μετά απ’ τον Χάρρυ Κλυνν δεν ξέρω ποιος άλλος έκανε χιούμορ. Έκανε το stand up πρώτος. Και το περίεργο είναι πως μετά από εκείνον δεν ακολούθησε κανένας!

Το χιούμορ του Έλληνα έχει τα πάντα. Αν δει κάποιος ταινίες του ‘60 θα δει πως είχαμε και λεπτό χιούμορ και χοντρό κι έξυπνο και σαρκαστικό κι ειρωνεία και σάτιρα..τα πάντα. Τώρα πιστεύω πως τα ‘χουμε χάσει λίγο. Η αλήθεια είναι πως μετά απ’ τον Χάρρυ Κλυνν δεν ξέρω ποιος άλλος έκανε χιούμορ. Έκανε το stand up πρώτος. Και το περίεργο είναι πως μετά από εκείνον δεν ακολούθησε κανένας! Εγώ με Χάρρυ Κλυν μεγάλωσα. Κασέτες και «πιο μαλακά, πιο μαλακά..»! Μεγάλη επιρροή. Τον επόμενο, που θυμάμαι είναι ο Μητσικώστας. Ο οποίος βέβαια έκανε καθαρά πολιτικό σχολιασμό δεν ήταν τόσο της ατάκας και των σκηνικών.

&nbsp &nbsp

Αγαπημένο μου. Έλληνας σ’ Επίδαυρο κι Ηρώδειο. Πιστεύω πως είμαστε ένα σταυροδρόμι ανατολής και δύσης. Και στο εξωτερικό λέω σε πολλούς πως θα βοηθούσε πολύ αν μας βλέπανε αντί για μια καθυστερημένη ευρωπαϊκή χώρα σαν μια προχώ χώρα της ανατολής! Έχουμε αποβάλλει κάποια κατάλοιπα, ναι, αλλά είμαστε και της όπερας είμαστε και του μπουζουκιού. Το χιούμορ μας είναι λίγο δύση λίγο ανατολή.

Τι σου λέει μετά την παράσταση το κοινό για το σεξ; Δικές τους εμπειρίες;

Μου μιλάνε μετά την παράσταση και κυρίως μου λένε ευτράπελα που έχουνε συμβεί. Ταυτίζονται μ’ αυτά που λέω στο κείμενο. Καμιά φορά μου λένε εμπειρίες, που είχανε οι ίδιοι. Και βέβαια, πολλοί γονείς ξανάρχονται με τα παιδιά τους, πράγμα που θεωρώ τη μεγαλύτερή μου επιτυχία. Ιδίως μαμάδες και κόρες. Σας είπα πως έχει εκπαιδευτικό κομμάτι! Πιστεύω πως θα έπρεπε να έρχονται κι αγόρια, γιατί κι εκείνα έχουν ανησυχίες κι απορίες. Είμαι αρκετά χαρούμενη, γιατί έχει πολύ θετικό feedback. Περισσότερο για το πόσο γέλασαν και λιγότερο για το σεξ. Και γράφουν δημόσια και θετικά σχόλια-χωρίς να τους το πω εγώ!


Bέβαια, πολλοί γονείς ξανάρχονται με τα παιδιά τους, πράγμα που θεωρώ τη μεγαλύτερή μου επιτυχία.

Fails-ατυχίες που έχουν συμβεί κατά τη διάρκεια μιας παράστασης;

Τα χειρότερα έχουν συμβεί! Έχουν χαλάσει μικρόφωνα, έχουν κλείσει φώτα, έχει λιποθυμήσει κόσμος απ’ τη ζέστη..κι εγώ παραλίγο. Πολλά!

Αγαπημένοι κωμικοί κι επιρροές;

O Ed Izzard τεράστια επιρροή ως σουρεάλ βρετανός, το Muppet Show κι η Miss Piggy, οι Monty Python. Από κει και πέρα Robbin Williams, Eddie Murphy, που ήταν και το πρώτο stand up που είδα σε video. Αργότερα η Maria Bamford, που κάνει στην Αμερική απίστευτα σουρεάλ πράγματα..τη λατρεύω! Αυτές είναι οι βασικές μου επιρροές και βέβαια κάπου πρέπει να έχω επιρροές που δεν έχω καταλάβει όπως από Βουγιουκλάκη (τη μιμούμαι κιόλας, άρα κάπου στο μυαλό μου έχει γίνει register), Βασιλειάδου ή περισσότερο Βλαχοπούλου.

Με τι γελάς και με τι κλαις;

Γελάω με πάααρα πολλά πράγματα. Με αυτά που λέει η μάνα μου ή όταν προσπαθεί να συνδεθεί στο skype, με τα κλιπάκια που σου στέλνουν στο fb με κόσμο ή γατάκια να πέφτουν. Σε κάποια στιγμή είχα ξετρελαθεί με τις κατσίκες που έκαναν chorus! Δε γελάω τόσο όσο γελούσα παλιά, φυσικά. Πάρα πολλοί συνάδελφοί μου μ’ εμπνέουν και δεν είναι μόνο το «πώς το σκέφτηκε όλο αυτό»-γιατί βλέπεις πώς το σκέφτηκε-αλλά πού το πήγε. Και γελάω και παίρνω φοβερή έμπνευση απ’ αυτούς!

Κλαίω με αυτά που κλαίει όλος ο κόσμος. Χωρισμοί, θάνατοι, παιδάκια που πεινάνε, κακοποιημένα ζώα. Δακρύζω, επίσης, όταν είμαι συναισθηματικά ευάλωτη και μου φέρνουν λάθος παραγγελία (καταλάβατε τι εννοώ!).

Ετικέτες:

Τζέην Καλαμίτη

Η Τζέην Καλαμίτη γεννήθηκε στην Άγρια Δύση και μεγάλωσε σ’ ένα μικρό σπίτι στο λιβάδι. Γιατρός δεν την ξεπέταξε μα μιας μαμής το χέρι. Από κοριτσάκι διακρίθηκε στο πέταγμα του λάσο, τη σκοποβολή και την κριτική θεάτρου, σε συνδυασμό με τα’ αλλά δύο. Συχνάζει στο σαλούν «Η γωνιά του πιστολέρο», ενώ όποτε ξεκλέβει χρόνο εκδράμει στα γραφικά «Τρία πέντε τουφέκια». Όνειρό της να στήσει μια ψησταριά για μερακλήδες και να χεστεί στο τάλιρο. ΥΓ. Αν δείτε το Λούκυ πείτε του ότι χαθήκαμε και να πάμε για καμιά μπίρα.
Powered by